Buruk bir sondu. Beklemiyordum diyemem. Ama daha farklı düşünmüştüm. Böyle yazınca da kötü sonla bitti gibi görünüyor ama değildi. Sadece beni kısmen tatmin etmedi.
Her şeye rağmen harika bir seriydi. İlk dört kitabı iki üç hafta gibi bir sürede okurken son kitabı okumamak için çabaladığımı farkettim. O kadar alışmışım ki veda etmek istemedim.
Aytun ve Ayliz... Her şeye rağmen birbirlerine tutunan, vazgeçmeyen, her zorluğa beraber göğüs geren ve birbirleri için türlü fedakarlık yapan bir çiftti. (Hele Aytun'un son yaptığı fedakarlık...)Her ikisi de birbiri için oldukları durumdan ve kişiden vazgeçtiler. Ama sonunda kısmen de olsa mutlu sona ulaştılar.
Neftis, Seth ve Apep; aslında nasıl birer piyon olduğunuzu da gördük kahpeler sizi. Başınıza gelenleri hakkettiniz.
Kurallarının yazılı olmadığı, tek kuralının hayatta kalmak olduğu bir oyunun içindeydim. Oyunun yazanı ya da kuranı yoktu. İlk başta sadece iki oyuncusu vardı ve onların kafasına göre yaptığı hamleler, asırlar sonra bizi de bu oyunun içine sürüklemişti.