İçimde çok büyük bir ağlamak var.
Bir ağacın altında oturarak hem kendime,hem bütün insanlara,hem börtü böceğe,kurda kuşa.
Bin yıllık gözyaşıyla ağlamak istiyorum..
Duygularımız iyice karışmaya başladı.
"İyi miyim kötü müyüm"anlamıyoruz.
Sanki bir kaç gündür yaşayan biz degilmisiz gibi.
Bedenimiz başkasına ait,iç dünyamız başkasına.
Deprem bölgesinden uzaktayız ama,
Sanki her yer orası gibi.
İnsan üzülmekten,endişe etmekten,
beklemekten yorulur mu?
Yorulur...