Doğal ortamına bırakılsa toplumun dışına itilecek ve kendi kapalı devresinde binbir pislik içinde ömür tüketecek olan kişiler, televizyonlar sayesinde bu ülkenin kahramanları haline getiriliyor.
Gövdesi anormal bir biçimde büyürken beyni mercimek kadar kalan, o mercimeği de kaba komedilerle, iğrenç bir müzikle, internet küfürleriyle, lumpenlikle, argoyla, uyuşturucuyla işlemez hale getiren bir kuşağın dramıdır bu.
Ve bu dram, Türkiye'nin geleceğini tehdit etmekte.
Geleneksel kültürden kopmuş, çağdaş değerleri bir türlü benimseyememiş bir toplumun iki arada bir derede kalmış insanları olarak çırpınıp duruyoruz. Ve bunun bir kültür sorunu olduğunu bir türlü göremiyoruz nedense.
Nazar, eşitlikten bu kadar uzak ve gelir dağılımı aşırı derecede bozuk bir ülkede, korkunç bir gösteriş merakının pençesinde kıvranan toplumun yadsınamaz bir gerçeği olarak beliriyor.