Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum bu kırgınlık , adeta bütün insanlara dağılmıştı ; çünkü o benim için bütün insanlığın timsaliydi .
Sayfa 189 - Yakamoz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ardı arkası kesilmez sana veda edişlerimin .
Habersiz gidişlerimin .
Sende kalışlarımın , senden kopamayışlarımın .
Sana kırılmışlıklarımın , seni affedişlerimin .
Sonu gelir mi hiç ; son kez seni görme , sesini duyma dileklerimin ?
Biter mi hiç ; içinde senin olduğun dualarım , tanrıya yalvarışlarım ?
Doldurabilir miyim yerini ; senin gibi gülmeyen , senin gibi bakmayan , kokmayan , konuşmayan , kızmayan , özlemeyen , sevmeyen başkalarıyla ?
Eksilir mi hiç ; sana olan sevgim , özlemim , üzerine titreyişlerim ?
Görüyordum .
Senden gidemeyeceğimi gördüğüm kadar , senin de sana gelmemi istemediğini ...
Biliyordum.
Sana gelemeyeceğimi bildiğim kadar senin de bana gelmeyeceğini ...
Ve emindim ,
Beni asla sevmeyeceğinden emin olduğum gibi , seni benden daha çok kimsenin sevemeyeceğine ...
Sana yalnızlıktan korkuyorum demiştim.
Yalan söyledim .
Çünkü ben herkesi , senden arta kalan sevgiyle seviyordum .
Ve her şeyle , seni ilgilendiren kısmı kadar ilgileniyordum .
Böyle bir adam yalnızlıktan korkmazdı.
Benim korkum senin yokluğundu .
O yüzden sana yalan söyledim .
Çünkü bazen insan ;
beni yokluğunla cezalandırma diyemez de "yalnızlıktan korkuyorum " der .
Seni hâlâ ilk günkü gibi sevdiğimi söyleyemem .
Çünkü bir insana olan sevgimiz zamanla ya artar ya da azalır .
Sana olan sevgim ise katlanarak arttı .
Öyle ki seni sevdikçe insanlardan tuhaf bir şekilde tiksiniyorum .
Onlara olan bütün sevgimi bencilce sömürüyorsun.
Üstelik , bunu yalnızca bir gülüşünle ve belki de bilmeden yapıyorsun .