Kadim bir heyelanın toprağı düşer üstüme
Dünyanın kafes olduğunu şimdi anlarım.
Kafesin içinde bir göğüs kafes,
Onun içinde bir anka ateş,
Geçici sahibini ararım.
Can kuşu çırpınır durur "çalab"! "çalab"!
Ben yüzüne baksam ağlarım...
Yorumlarınızı bekliyorum.
Bayım!
Leyla’yı insanın önüne koyan Mevlâ’dır derler,
Ellerim bu şiiri o Leyla olarak yazıyor.
Ne denir, nasıl denir bilmem ama bayım; Yüzünüz, her baktığımda
sessiz bir ezan olup
ruhumda yankılanıyor.
Sizin şu fâni gölgenizde,
İçime düşen bir vâkur huzur,
Uykudaki ezan çiçeklerimi uyandırıyor!
Sanki içim istemsizce,
Allah'a hep sizi soruyor...
Ve siz konuştukça
, Bir Feyruz şarkısı kalbimden çalıyor:
"البنت! عيونها لوزية ... "
"Ey Çelebi! Badem gözlü..."
Benim içimde
Uçsuz bucaksız bir sevgi
varmış onu anladım
Senin içinde
Yerden göğe bir susuş
Varmış onu anladım
Sonra aldım senden sesimi
Kalbimi O'na bağladım
Demek isterdim ama
Bil ki
her gece O'na seni anlattım
Senin için bir günahtı ya varlığım
Secdede günahlarım yerine
Senin adını andım
Söylesene dünyaya mi bulaştın?
Divan
Bir gazâl-i râm olmaz gibi kaçarsın benden
Ben mi sayyâd oldum, yoksa bir hayâl mi?
Ardınca koştuğum huzur vahasında
Murâdım cân-ı azîzin midir, yoksa hâk-i tenin mi?
Hangi kitâpta yazılıdır Leylâ’nın sayyâd olduğu?
Senin sükûtun mudur bunu değiştiren, yoksa bir kader mi?
Cemâlin o nergisî çeşmin gibi düğüm,
çözmek muhâl mi?
Yüreğimde bu nâra ile
Seni mısrâya hapseden kalemim, helâl mi?
Bilemem gayrı, O’ndandır masûmiyetim
Söylesin bîçâre gül; bülbülünde tek âvâz etmez mi?
Bir gazâl-i râm olmaz gibi kaçarsın benden
Ben mi sayyâd oldum, yoksa bir hayâl mi?
Ardınca koştuğum huzur vahasında
Murâdım cân-ı azîzin midir, yoksa hâk-i tenin mi?
Hangi kitâpta yazılıdır Leylâ’nın sayyâd olduğu?
Senin sükûtun mudur bunu değiştiren, yoksa bir kader mi?
Cemâlin o nergisî çeşmin gibi düğüm,
çözmek muhâl mi?
Yüreğimde bu nâra ile
Seni mısrâya hapseden kalemim, helâl mi?
Bilemem gayrı, O’ndandır masûmiyetim
Söylesin bîçâre gül; bülbülünde tek âvâz etmez mi?