Hayat tarafından incitilmiş, dünya tarafından reddedilmiş ve sevdikleri tarafından terk edilmişti. Bu yüzden etrafına o kadar sert bir kabuk örmüştü ki, ona bakan herkes o kabuğun ardında bilmeye değer hiçbir şey olmadığım düşünüyordu. Fakat öyle değildi.
O kontrol ve kaosun; ateş, kükürt ve barbarlığın; cehennem ateşinin ve hedonizmin bir çarpışmasıydı. Kendi yeraltı dünyasının Hades’iydi ve lanet olsun ki, Salem’in bir parçası onun oraya götürdüğü kız olmak istiyordu.
Hafifçe açıldığını hissediyordu. Dünyadaki herkesin ona karşı olmadığını, görünmez biri olarak değil de kalabalığın bir parçası olarak uyum sağladığını kabul ediyordu ve bu hoş bir duyguydu.