Gökyüzünü yöneten, ona güç katan ışık,
Enkaz haline gelen ruhları karanlıktan uzak kor.
Kim dikerse gözünü bu ışığa,
Phoebus' un parlak ışıltısını bile unutur.
Bunalıma düştüğünde, içinde bulunduğu durumun değişmesini istemeyecek kadar mükemmel bir insan olabilir mi? İnsanın mutluluğundan aldığı tada ne kadar acı karıştığını bir düşünsene!
Hiç kimse kendi konumunu az da olsa kusurlu bulmayacak kadar mutlak anlamda mutlu olamaz. İnsanın mutluluğunun özü kaygı uyandırıcıdır, ne tamamen ele geçirilir ne de sonsuza değin sürer.