Sevgi, sevinç, yakınlık ve coşku kendi içimden gelmiyorsa, bir başkası da bunları veremeyecektir bana; soğuk ve güçsüz halde karşımda duran birini, ben de mutlulukla taşan yüreğimle mutlu edemem.
Tanrım, gözyaşlarımı görüyorsun! Sen ki bütün yaradılışı seven Tanrı, insanı yoksul yarattın, niçin ona bir de şu birazcık yoksulluğu, sana ve sonsuz sevgine duyduğu şu birazcık güveni elinden alacak kardeşler verdin!
Ne mutlu sana: Mutluluktan payını almana set çekenin dünyaya ait bir engel olduğunu düşünebiliyorsun. Bahtsızlığının, kendi mahvolmuş yüreğinden, tükenmiş beyninden kaynaklandığını fark edemiyorsun; bundan da seni dünyadaki hiçbir kral kurtaramayacak.