Julide bıyık
@Julide_byk
İstanbul
Kahramanmaraş, 2000
32 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Benim için Ev; sıkıcı, bunaltıcı hafta içlerinden sonra hafta sonu bir günlüğünede olsa aileyle çıkılan piknik tadındaydı. Büyük beklentilerimin olmadığı, sakin ve rahatlatıcı bir roman. Yazılardaki giriş gelişme sonuç tekniği üzerine kendimce nacizane bir görüş söylemek istiyorum, Ev'in gelişme kısmını çok beğendim, anlatılan yol hikayesi gerçekçi- ki zaten yazarımız da baş karakterlerimiz gibi bahsi geçen yol macerasını deneyimlemiş- ve su gibi okuyup giden türdeydi bu yüzden en çok keyif aldığım kısım burasıydı. Zaten yazırında kitapta anlatmak istediklerinden birisi daha doğrusu kaleminden bana geçenlerden birisi, önemli olanın varışın değil yolun kendisi olduğuydu. Bu yüzden haklı bir dayanakla da kitabın bu kısımları benim için tatlı ve keyifliydi ancak kitabın sonu beni pek tatmin etmedi açıkcası. Son bölümü okumak bütün büyüyü bozmuş gibi hissettirdi. Son olarak kalın romanları okumaya başlamaktan kaçınıyorsanız, kalınlıkları gözünüzü korkutup bu deneymi erteleyenlerdenseniz Ev bunları yenmek için çok iyi bir başlangıç olabilir. Yukarda da belirttiğim gibi su gibi akıp giden okuması kolay romanlardan.
Takip ettiğim birçok okurun favorileri arasında olup okumaya çok heveslendiğim ve bu yıl Oscar'a aday filmlerin arasında görüp iyice meraklandığım-Drive My Car,Murakami'nin Kadınsız Erkekler hikayesinden uyarlama bir film- Murakami ile sonunda bende tanıştım.Kimi okurların çokca seveceği kimi okurların ise ben şu an bunu niye okuyorum ki diyeceği türde bir kitaptı bana göre ve ben bu iki seçenek arasında çokça gidip geldiğimi belirtmek isterim.Kitabın içeriğine gelecek olursam;Naoko'nun Vatanabe için yazdığı mektuplardan birinde büyük harflerle onun için''sağlıklısın''diyordu.Aslında hiçte öyle değil.Baş karaktermizden tutunda onun hayatına aldığı kitapta rastladığımız herkesin sorunları,dertleri var.Kitabın sonuna geldiğimde,ne olurdu Vatanabe'nin karşısına mutlu ve bunu paylaşan insanlar çıksa Allah aşkına diye tasalanıyordum yani koskaca üniversitede birside gülümseyip selam vermedi ve aslında çok basitçe görünen bu eylem oysa onun için ne büyük değişikliğe sebeb olurdu...Son olarak kitapta adı geçen şarkıları dinlemek sanatçıları keşfetmek kitabın keyif veren kısmıydı bana göre,hiç bu kadar eski,yabancı şarkılar dinlememiştim.
Gerçek mi kurgu mu?Kitaplardan beklentiniz nedir?Benim gibi uzun otobüs yolcuklarında size eşlik edecek keyifli bir yol arkadaşlığı ve kısa bir süreliğinede olsa kaygılarnızdan uzaklaşmak için bir fırsatsa eğer Dansa Davet yanlış bir tercih olabilir.Benim için zorlu,daha sonra okurumlar ile erteleme dolu,sayfaları şaşkınlıkla çevirdiğim-özellikle yönetici ve din adamı bölümlerini- okuma deneyimiydi.Unutulmayacak,yaşanabilme olasılığıyla-tekrar yaşanabilme olasılığıyla daha doğru olur sanırım-farklı bi kurguydu.
Elif Şafak kitabın bir noktasında Türkiye ve Arjantin için ''Karmaşık geçmişleriyle hesaplaşan/hesaplaşamayan çetrefil,dinamik,renkli ve geleceğe odaklanımış iki ülke;zor topraklar,dinmyen tartışmalar,bireyini hırpalayan toplumlar,hüzün ve isyan her şeye rağmen buram buram gelişen sanat,edebiyat,aşk...''diyor.İşte benim içinde Şemspare böyle bir kitap Dünya,Türkiye,aile,aşk ve daha bir çok temalar üzerine hesaplaşma,çetrefil,renk,hüzün...Şemsapare,Elif Şafak ile tanışmama vesile olan,ilk kez deneme okuma deneyimi yaşatan,bilmediğim yazarlar,şairler ile tanıştıran,okumak istediğim kitaplar listesine birkaç madde daha ekleten ve bolca postit harcatan bir kitap oldu.
