Tubiş
@Junior0613
Dramakızı~
Şu anda okuduğu kitap
Ep.12.. Son 4 ~
Başlıktan da görüldüğü gibi daha bitirmedim.. Ama bunları eğer yazmazsam olmazdı.. Herkesin izlerken eğlendiği bölümde ben...
••
Birbirlerine olan bu jestleri gerçekten kalbime çok dokundu. Kadın; O'nun duygularını göz önünde bulundurarak uzun zamandır arzuladığı kolyesini aldığı gibi seve seve sattı ve adam da kendi çabasıyla karşılayabileceği bizzat kendi elleriyle bir hediye hazırladı. Özverili bir sevgi. Dizide tasvir edilen sevginin en saf, en sade ve en derinliği... Bunu bu kadar çok sevmemin nedeni. Büyük bir jest yok, sadece samimiyet.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ep.10
Korku dolu geçen günün ardından uyuyamayan kadın onun için yaralanan kahramanımızın evinde kalmaya mecbur kalır. Adam ona bir yer hazırlar ama kadın o kadar korkmuştur ki adamın tişörtünün kenarını sıkıca tutup çekiştirdiğini fark etmez bile.. Birden bir uğultu kopar kasabada, haliyle yerinden fırlar kadın. Adam korkmamasını burada böyle şeylerin normal olduğunu söyleyerek kadını rahatlatmaya çalışır ama başaramaz. Oturma odasına gelirler ve uyumanın bir yolunu düşünürler. Daha sonra adamın aklına bir şey gelir. Kitaplığındaki bir şiir kitabına uzanır.
- Şiir mi?
Senin gibi çok kitap okumayanlara bu bir tılsım gibi çalışır.
- Ben çok kitap okurum bir kere.
Peki; bana 5 saniye içinde sana ilham veren birini söyle. Bir, iki, üç...
- Tamam, tamam oku hadi.
KAPI BEKÇİSİ ~~
"Bunu burada yapamazsın" demek benim işim.
Amacını reddetmek benim işim.
Ertesi gün de seni reddetmek...
Ertesi gün seni beklemek, sadece seni reddetmek için beklemek; bu benim işim.
Ertesi gün sana aşık olmak benim işim.
Bu nedenle, aşkımı reddetmek...
Sonunu getiremedi Adam.. Çünkü bu şiir aslında kendi yankısının portresiydi.. O'na hiç yansıtmadığı hislerinin yankısı..
Koltuğa baktı kızarmış gözleriyle, kadın çoktan uyumuştu ama hâlâ tişörtünü tutuyordu...
Sadece bu kadar... 1 dakika 32 saniye..
Yeterdi..
Demeliydin!
Denemeliydin...
youtu.be/jKN8jZoJcvA?si=...
Ep.7
Herkesten sır gibi sakladığı kabuslardan bir geceydi yine. Ağlayarak evinin avlusundaki tahta zemine oturdu. Hafif çakırkeyifti. Sessizce içine içine ağlıyordu.
Sarhoş olup sızan kadın bir tıkırtıya uyandı; hâlâ sarhoştu. Kafasını eğdi ve adamı gördü. Yanına giderek:
- Sarhoşken ağlar mısın? Dışarıda uyumak tehlikeli. Üç deyince kaldıracağım seni. İşte. Bir, iki, üç.
Kalktıkları gibi otururlar yere.
- Off!
der kadın.
Adam yaşadıklarını taşıyamaz hâldeki duygularıyla kadına döner ve:
- Gitme. Beni.. yalnız bırakma... Gitme..
Gözlerinden dökülen yaşlarla birlikte kadın:
- Gitmiyorum. Hiçbir yere gitmiyorum. Merak etme Şef Hong..
der ve sarılır.
Ep.2
Neden bana öyle bakıyorsun? diye sorar kadın.
- Herkesten çok daha iyi olduğunu düşünüyorsun.
Ne?
- Zeki olduğun için iyi notlar aldın ve dişçi oldun. Hayatın sorunsuz geçmiş olmalı. Elbette, her zaman değil; ama karşına çıkan tek şey; basit hız tümsekleriydi. O küçük tümsekleri aşarken, iradenin seni her yere götürebileceğini düşündün.
- Daha önceki durumla alakalı konuşuyorsan; dur! Bunu senden duymamalıyım.
Niye? Başkalarının hayatlarını özgürce yargılıyorsun ancak seninki değerlendirildiğinde rahatsız mı oluyorsun? Bana bak doktor, çok yanılıyorsun. "Hayat hepimiz için o kadar adil değil.. Bazıları tüm hayatlarını asfaltsız yollarda geçirirken..
bazıları sadece bir uçurumun kenarına ulaşmak için tüm hızıyla koşar"...