Halbuki iyi düşünülürse kuru bir ağacın gövdesi içinde değildim. Benden daha mutsuz olanlar da vardı. Zaten
annem de böyle düşünürdü; sık sık, insanın sonunda her şeye alışacağını tekrarlardı.
Beni sessiz ve içine kapanık biri olarak anlattıklarını söyledi, bu konuda ne düşündüğümü bilmek istedi.
“Hiçbir zaman söyleyecek fazla sözüm yoktur, onun için susarım,” diye cevap verdim.