" Neden eğitim var? Ülkeyi kurtarmak için. Ülkeyi nasıl kurtarabiliriz? Bilgi ve karakter ile. Eğitim işine başlandığında kararlı olmalı, müdürler ve öğretmenler kendi küçük çıkarlarından vazgeçmelidir. Belki de eğitimcilerden beklentim çok fazla. Sonuçta onlar da insan, bir öğretmen de bir fahişe gibi aç kalmaktan korkar. Belki de öğretmenlere kızmamalıyım. Onlara kızmayı gerçekten istemiyorum. Ancak bazı kadınlar aç kalsalar bile fahişelik yapmaz. Öyleyse eğitimle uğraşan bir kişi de dişini sıkıp karakterli bir insan olamaz mı? Elbette yönetim her zaman dürüst insanları istismar eder. Eğitimle uğraşan bir kişi ne kadar dürüstse o kadar istismar edilir ama ne kadar kötü bir hükümet olursa olsun mutlaka halkın isteklerini göz önünde bulunduracaktır. Eğer eğitimle uğraşanlar gerçekten karakter sahibi olursa yetiştirdikleri öğrenciler de karakter sahibi olacaktır.
...
İnsan türünün ilerlemesi çok yavaş ama gerilemesi çok hızlı olur. Karakter bir kaybolursa insan yabani haline döner. "
" Kendinizde eksik ya da fazla olarak gördüğünüz şeyler, başka bir yerde tam tersi bir şekilde değerli olabilirdi. Aynı şey ülkeye veya mevsime gore farklı şekillerde algılanabiliyordu. "
" Sadece ben değil. Çocuklan kreşten almayan gelenlerin çoğu kadındı. Bu durum hala normal ve olması gereken bir şey gibi görülüyordu. Kariyerinden büyük fedakarlıklar yapması gereken ebeveyn, neden hep "doğuran kişi" oluyordu? "