Demek ki insanın idrakinin derinlerinde ve yüreğinin tam ortasında, ömrünün baharındaki canlı, parlak gözleri sevenin kollarında, hatta çocuklarının öpücükleri arasında bile bulanıklaştırabilecek düşman bir kudret vardır.
Keman çalıyordu yine, sesi sadece yakınmıyor, çekip gitmeye ve bir daha dönmemekte de çağırıyordu çünkü müzik her zaman zafer aşkına çalar, hüzünlüyken bile.