Bir şey olduğunda sürekli böyle sineye çekip, hiçbir sey olmamış gibi davranmamın nedeni ise karşımdaki insanın bir şeyleri ben dile getirmeden anlamasını ve görmesini sağlamak içindi. Fakat ben sustukça beni dilsiz zannedip daha çok tepeme çıktılar. Ben de baktım bu taktik işe yaramıyor, kim ne yapıyorsa yüzüne vurmaya karar verdim. Ve biliyor musunuz, gerçekten işe yarıyormuş. Rahatladığımı fark ettim. Sürekli içime atmak ve karşımdaki insanların bir şeylerin farkına varması için sessizce beklemek koca bir aptallıkmış meğer, çok geç anladım.
Güzel insanlar biriktirmek lazım bu hayatta. Dara düştüğün de sırt çevirip gidecek değil, aksine dara düştüğünde daha sık sarılacak insanlar lazım. Verdiğin değeri hissettiğinde değişen değil, daha da güzelleşecek insanlar lazım.