Kerem

Her gün biri çıkar, başlar ben, ben demeğe, Altınları gümüşleriyle övünmeğe. Tam işleri dilediği düzene girer: Ecel çıkıverir pusudan: Benim ben, diye.
Sayfa 73 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Feleği döndürebilir misin muradınca? Ne çıkar gök yedi kat değil sekiz katsa? Er geç toprağa karışıp gidecek gövdeni Ha ovada kurt yemiş, ha mezarda karınca.
Sayfa 71 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Ne yazık, pişmiş ekmek çiğlerin elinde; Ne yazık, çeşmeler cimrilerin elinde. O canım Türk güzeli kömür gözleriyle, Çaylakların, uğruların, eğrilerin elinde.
Sayfa 68 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Biz de çocuktuk, bir şeyler öğrendik, Bildiklerimizle övündük, eğlendik. Şu oldu, bu oldu da ne oldu sonra? Bir bulut gibi geldik, yel gibi geçtik.
Sayfa 57 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Felek doğruyu eğriyi tartaydı, Her işine güzel demek kolaydı. Böyle mi yaşardı iyiler dünyada, Evrenin özü doğruluk olaydı?
Sayfa 34 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam