-Bir defasında güneşin batışını kırk üç kere gördüm!
Biraz sonra da şöyle diyordun:
-Hani… çok üzgünken günbatımlarını severiz ya…
-Kırk üç defa izlediğin gün o kadar üzgündün yani?
Ama küçük prens yanıt vermedi.
“Bu uyuyan küçük prensin beni bu kadar duygulandırmasının sebebi, bir çiçeğe olan sadakati, uyurken bile içinde bir kandil alevi gibi ışıldayan bir gülün imgesi…” dedim. Daha da kırılgan geldi bana. Kandilleri iyi korumak gerekir: Bir rüzgar onları söndürmeye yeter…