“Dünyayı çekip çeviren Tanrı’nın kulunun nesnelere ilişkin görüş ve bilgisinin sınırlarını bu kadar dar tutulması, onun eşsiz iyiliğinin bir örneğiydi; insanoğlu farkına vardığı takdirde zihnini bulandırıp moralini bozacak binlerce tehlikenin ortasında yürürken bile, gözünden Irak kalan olaylar ve çevresini kuşatan tehlikelerden bihaber olduğundan soğukkanlılığını ve huzurunu koruyabiliyordu. “