Anası tek başına söyledi:
-“Ölüm o kadar güç değildir. Unutulmak yamandır.”
Babası fısıldadı:
-“Asıl ölüm unutulmaktır.”
Amcası ilave etti:
-“Unutmak da ölmektir.”
İsa Beğ devam etti:
-“Hayat birkaç hâtıradır.”
Balâ Hatun bitirdi:
-“Hayat ölümün başlangıcıdır.”