"Ay ışığı ile yıkanıyor çocuklar. Sesleri ağaçlarda sevinç
salkımları. Gece, lacivert örtüsünde sunmuş özgürlüğü.
Gümüş bir çalgı ellerinde sokak. Her söz bir şarkıya
dönüyor ötekinde. Dokunmanın menevişi gövdeleri.
Akşamsefaları ağızlarında buğulanıyor. Herkes yatağını
bir yıldıza sermiş. Odaları yeniden kuruyorlar sokakta.
Uyku kış kadar uzak. Yaza genişlik veren bir serinlik
yüzleri. Elleri su kuşları. Unutmanın öyle uzağında ki
zaman. Küçücük avuçlarında zeytin ağaçlarının
sonsuzluğu. Yalnızlık yok dünyada. Ölüm büyüklerin
oyunu."
Şükrü Erbaş
Unutma Defteri