İnsanın kendini yargılamasının hatta herhangi bir yargılamanın vicdan azabı içinde yapılamayacağını o kadar güzel anlatmış ki, hikayenin kıvrımları içerisinde yıllar içerisinde yaptığınız tüm içsel yargılamalarınızın izlerini hislerini fazlasıyla bulabilirsiniz. Geniş bir zihin alanında vicdan kılıcı boynunuza dayanmışken, bilmemezliğin, belirsizliğin kapattığı tüm savunma ve kurtuluş yolları arasında insanın kendi zihin ve iç dünyasında nasıl kısılıp kaldığını, nasıl "her köşeyi döndüğünde kendine çarptığını " mükemmel anlatmış.
Zihinsel acı ve çözümsüzlük eşiğinin yükselmesinin en yakınındaki çareleri, imkanları en büyük müsrifin tövbe göz yaşları gibi aktarmış... Ve dahası
Zihnin hayatta kalma ve kendini devam ettirme güdüsünün kendi yeganeligini bile parçalayabilecegini, diğer yandan benligimizdeki bazı izlerin seksek oyunundaki çizgiler gibi basılmaması gerektiğini, yoksa yanacağını güzel anlatmış. Betimlemeler başarılı ama bazısı gereksiz ağır olmuş manalar taşıyamamış benzetmeleri..
Çalışma düzenine karşı farklı bir bakış ortaya koymakla beraber, içimizde yaşadığımız bı çok dilemmanın, özlemin boyasını tutturarak resmetmiş. Tavsiye olunur..
Her yerde her zaman hak ve adalet üzerine kalemini oynatmis ilginç bı adam Sabahattin Ali ve hikayeleri okunabildigi kadar basit değil..
Her zaman kapı aralığından bakan bı yargı var her sayfada..
Berrak bir anlatım
Basit göründüğü kadar derin hikayeler..
Bir kere düz okuyun
İkinciye derin düşünerek okuyun üçüncüsüne cesaret edemezsiniz zaten..
