kaday11

Ashab-ı kiram birbirlerine rastladıkları zaman birbirlerini güler yüzle karşılar, gıyablarında konuşmazlardı ve bunun, amellerin en faziletlisi olduğunu, bunun aksini yapmanın da münafıkların âdeti olduğunu bilirlerdi.
Sayfa 153·Kitabı okudu
Reklam
"Ey diliyle iman edip kalbiyle iman etmeyenler! Müslümanların gıybetini yapmayın, kusurlarını araştırmayın. Her kim kardeşinin kusurlarını araştırırsa, Allah da onun kusurlarını araştırır. Allah kimin kusurlarını araştırırsa, onu evinin içinde bile rezil eder."
Sayfa 150·Kitabı okudu
"Muhakkak şeytanın sürmesi, nefesi ve çerezi vardır. Çerezi yalan, nefesi öfke, sürmesi ise uykudur."
Sayfa 124·Kitabı okudu
Kul, yalan söylediğinde melek kendisinden bir mil uzaklaşır. Uzaklaşması kişinin söylediğinin pis kokusu nedeniyledir.
Sayfa 123·Kitabı okudu
Abdullah b. Amr (r.a) şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber(s.a.v] evimize geldi. Küçük bir çocuktum. Oynamak için dışarıya çıkmıştım. Annem, 'Ey Abdullah! Gel sana bişey vereceğim' dedi. Hz. Peygamber [s.a.v] anneme dedi ki "Sen ona ne verecektin?" "Hurma verecektim." "Dikkat et. Eğer ona hurma vermeyecek olsaydın, bu söylediğin defterine yalan olarak geçecekti.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Reklam