Ashab-ı kiram birbirlerine rastladıkları zaman birbirlerini güler yüzle karşılar, gıyablarında konuşmazlardı ve bunun, amellerin en faziletlisi olduğunu, bunun aksini yapmanın da münafıkların âdeti olduğunu bilirlerdi.
"Ey diliyle iman edip kalbiyle iman etmeyenler! Müslümanların gıybetini yapmayın, kusurlarını araştırmayın. Her kim kardeşinin kusurlarını araştırırsa, Allah da onun kusurlarını araştırır. Allah kimin kusurlarını araştırırsa, onu evinin içinde bile rezil eder."
Abdullah b. Amr (r.a) şöyle anlatıyor: Hz. Peygamber(s.a.v] evimize geldi. Küçük bir çocuktum. Oynamak için dışarıya çıkmıştım. Annem, 'Ey Abdullah! Gel sana bişey vereceğim' dedi. Hz. Peygamber [s.a.v] anneme dedi ki
"Sen ona ne verecektin?"
"Hurma verecektim."
"Dikkat et. Eğer ona hurma vermeyecek olsaydın, bu söylediğin defterine yalan olarak geçecekti.