Duvarlar konuşuyor çocuk! Dinle
Perdelerin şiiriyle
Can buluyor yatağım
Tavandaki bakışla göz göze gelmek
Çaresizliğin delirişi sanırım
Eşyalar konuşuyor çocuk! Dinle
Kitapların diliyle
Esas duruşa geçiyor ruhum
Odamdaki sessizlikle diz dize gelmek
Anıların rüyası sanırım
Kalbim konuşuyor çocuk! Dinle
Huzursuzluğumun diliyle
Sadaka toplamıyor artık umudum
Yüreğimdeki kırağı ile baş başa kalmak
Duygularımın ölümü sanırım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dargınlığımla kardeş olmuş dalgınlığım
Silik bir gülümseme ile karşılıyorlar ruhumu
Tükenişin pınarları oluk oluk akıyor
Kristal küredeki hayallerimi
Gerçeklerin kalın kasası kolluyor
Yitiriyorum insanlığımı
Duygularımı, zamanımı
Bir şeyleri kazanmaya dair ne varsa içimde
Değişiyor, yenileniyor.
Ama olmuyor!
Yaşamın milyonlarca sokağında
Yerde duran bir poşet gibiyim
Bazen savruluyorum cadde cadde
Bazen bir sokakta bomboş duruyorum
Koca bir hiçin ortasında
Bilinçsizce!
Hiçbir şehirde dokunamıyorum sana
Rüyalarda dokunduğum kadar.
Satır aralarında mezar yaptım yalnızlığına
Karanlıklar sundum ışıksız kelimelerimle
Sana olan sevgimi karanlıklarda yaşıyorum.
Okuduğum her satırda yaşattıkça seni,
Yazdığım her kelimede gömülüşünü izliyorum.
Karanlığının içime doğru akışında boğuluyorum
Akıntısı hızlanmış bir dere gibi
Alıp götürüyorsun beni ayrıntılarla.
Yaşamın sararan yapraklarından
Silinmekte varmış
Hüznünün soldurduğu yapraklarda
Yüreğime ağır gelen tonlar gibi.
Kalbimi koruyacak bir kabanım yok
Kışı senden olan ayrılığın soğuk ikliminden.