Üstad Bediüzzaman hazretleri şöyle diyor: “bana: ‘Sen şuna buna niçin sataştın’? Diyorlar. Farkında değil. Karşımda müthiş bir yangın var. Alevleri göklere yükseliyor. İçinde evladım yanıyor, imanım tutuşmuş yanıyor. O yangını söndürmeye, imanımı kurtarmaya koşuyorum. Yolda biri beni kösteklemek istemişti ayağım ona çarpmış; ne ehemmiyeti var? O müthiş yangın karşısında bu küçük hâdise bir kıyamet ifade eder mi? Dar düşünceler, dar görüşler!””