İnsan bir ulusa sahip olduğu için ne gurur
duyabilir, ne de utanç! Bireyi bağlayan,
kendi eylemleri ve hayata karşı duruşudur.
Bir ulus kahramanda çıkarır, katil de, bilim
insanı da, sapık da! Önemli olan kişisel
namus ve birikimdir.
Oysa biz nelerle dertleniyoruz? Politik mücadeleler, haşin kavgalar, sen-ben itişmeleri, ego çatışmaları sarmalamış çevremizi. Bu dünyaya gelip gitmekte olan bir sincabın mutluluğunu yaşayamıyoruz."
Şiddet eğilimi taşıyan gençlerin içinde yaşadığı ortamı düşünün: Küçük yaştan başlayan, "Sen erkeksin, sen yiğitsin", "Hadi göster oğlum pipini", "Hadi bir küfür et amcana" sapıklıkları, kadınlara marazi bir tutku ve öfke karışımıyla bakan yaban bir erkek dünyası, nezakete, insancıllığa, kültüre hiç önem vermeyen, hatta bu değerleri aşağılayan nihilist bir ortam.