Kadir Eskicioğlu
@Kadires
Öğrenci
M. Ü Türkçe Öğretmenliği
13 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Stephenson'un macera kitaplarını sevdiğim için "Kara Ok" okudum. Kitabı okuduğum hiç bir anda da pişman olmadım. Özellikle kitabın çocuklardan-yaşlılara her kesime hitap etmesi çok hoşuma gitti. Kitabı, daha çok dolu günlerinizin mola anlarında okumanızı tavsiye ederim. Çünkü kitabın inanılmaz bir dinlendirici yanı var. Ayrıca içindeki maceralarla insanı bu dünyadan soyutlayıp başka bir evrene götürüyor. Kitaba dair bir eleştiri getirecek olursam o da karakterler üzerinden olur. Karakterler çok birbirine karışıyor. Yazar isimleri biraz daha ayrıştırıcı seçebilirdi. Farklı dünyaları gezdiren bu kitabı okumanızı tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Bu bedelsiz bir huzur değil."
Khaled Hosseini ile geçen sene, bir arkadaşım vasıtası ile “Uçurtma Avcısı” kitabını okuyarak tanışmıştım. O zamanlar o kitabı o kadar beğenmiştim ki daha iyi bir dram kitabı yazılabileceğini düşünemiyordum. Ta ki “Bin Muhteşem Güneş” kitabını okuyana kadar. Kitap istikrarlı bir şekilde insana dram hissettiriyor. Daha ne kadar kötüye gidecek diye düşünürken hep daha kötüsü oluyor. Tıpkı dünyanın şuan ki hali gibi, “Bin Muhteşem Güneş” yazıları olan bir dünya fotoğrafına benziyor. Aslında kadınların yok görülmesi değil beni üzen taraf, kadınların erkeklere karşı isyan edemeyip kabullenmesi oluyor. Kadınları korumak için değil, kadınları yok etmek için kullanılan gücün hala dünyada var olduğu gerçeği insanı kahrediyor.
Kitapta, hayattaki gibi çokça kırılma noktaları bulunuyor. Her kırılma noktasından sonra insan iyice kitabın içine giriyor. “Nana’nın intiharı” sadece bir kadının vazgeçişi değil feministliğin çöküşü olarak işleniyor. “Raşitin ortaya çıkışı” hayatta iyi insanlar kadar, çok kötü insanların da olduğunu kalbimize vura vura gösteriyor. “Tarık ve Leyla aşkı” insanın kalbinde yaşayan çocukluğun ve sevginin bu kötü dünyada ne kadar elzem olduğunu bize sunuyor. “Leyla –Meryem dostluğu” bir insan arkadaşını ne kadar sevebilir? Bu dostluk bizi uç noktalara götürüyor. İki insanın canlarını feda edecek kadar birbirlerini sevişine şahit oluyoruz. Gördüğüm en çıkarsız dostluklardan olan bu arkadaşlık yıllar geçse de kalbimin en güzel köşesinde yer alacak.
Yazar karakter hikâyelerini o kadar güzel tamamlamış ki başka herhangi bir son insanı rahatsız edebilirdi. İyi karakterler kış gününde çıkan güneş gibi parlarken, kitabın kötü karakterleri ise güneşin gelmesini engelleyen bağnaz ağaçlar gibi her yeri kaplıyor. Kitap duyguları çok yoğun yaşattı bazen kitabın içine
Onu bu kadar sevmeseydi tarih böyle yazılmazdı...
Öncelikle benim için özel bir kitap olduğu için kitabı önceden bitirmeme rağmen incelemesini doğum günümde yazmak istedim. Kitabı Enver Paşa hayranı olduğum için almıştım fakat gördüm ki burada hayran olunacak bir kişi daha var, o da yazarı Melike İlgün. Yazarı şimdiye kadar hiç okumadığım için bazen kendime kızıyorum bazen de yeni bir özel kalem ile tanıştığım için seviniyorum. Melike İlgün kalemi, o kadar güzel kullanıyor ki durakta beklerken, telefona dalmışken, rüyanızda hala o kitabı ve sihirli sözcükleri düşünüyorsunuz. Yazarın diğer kitaplarını okumadığım için kendimi dünyanın en şanslı insanı gibi hissediyorum ve yeni kitapları, yeni bölüm bekler gibi sabırsızlıkla bekliyorum.
Kitaba gelecek olursak Enver Paşa’nın bir hayranı olarak onlarca Enver Paşa ile ilgili kitap okudum ama bu okuduğum, yüreğimi en çok etkileyendi. Çünkü Paşa’nın siyasi kişiliğinin yanı sıra Naciye’ye duyduğu aşka, aşık olan biriyim. Bu kitapta bu aşkı iliklerime kadar hissettirdi. Kitapta bir insanın iki şeye duyduğu aşktan bahsediliyor. Bunlardan biri “Ruhum” diye hitap ettiği Naciye Sultan diğeri uğruna canını feda ettiği vatanı.
Enver paşa Naciye’ye daha görmeden âşık oluyor. Onca savaşın arasında ona öyle güzel iltifatlar ediyor ki bu sözcüklerin bir askerden çıktığına inanamazsınız. Dışarıda kimsenin korkudan gözüne bakamadığı Enver Paşa ailesine karşı adeta bir pamuğa dönüşüyor. Paşa, sultanını dünyada hiç öyle bir insan yaratılmamış edasıyla seviyor. Şehit edildiği zaman Sultanın fotoğraflarının Paşa’nın göğsünden çıkması bize bu aşkı tarif ediyor. Savaşın içinde ne kadar dinlenme fırsatı buluyorsa bütün dinlenme fırsatlarında sevdiğine mektuplar yazıyor, çocuklarını soruyor ve sevdiğinin ruhunu okşayacak kelimeler kullanıyor. Enver Paşa sadece aşık olmakla kalmamış bir insan,
"Artık gitmeliyim,annem çağırıyor"
Keşke daha uzun baş başa kalabilseydik... İsmi sayesinde aldığım bu kitap isminden büyük izler bıraktı bende. Öncelikle kitabın yazarı hakkında bir kaç kelâm etmek istiyorum. Doruk Kinezci daha önce hiç duymadığım bir yazardı ta ki bu kitaba kadar. Yazarın ilk kitabı olduğunu öğrenince bu bilgiye inanmak istemedim.Çünkü, bu kitap ilk eser olamayacak kadar güzel. Böyle genç yazarların başarılarına şahit olmak geleceğe umutla bakmamıza neden oluyor. Kullandığı yalın ama derin dil insana hem gerçekçiliği hem de içeride yaşanan dramı hissettiriyor. Tanımadığım bir yazar olarak belleğime giren Doruk Kinezci artık hayranı olduğum bir yazar olarak hayatımın bir parçası olacak.
Kitaba gelecek olursak, insanın uykularını kaçıran kitaplar olur ya işte o tam bu kitap. Eline aldığın zaman hayatındaki her şeyi bir kenara bırakıp kitabın içinde kendini buluyorsun. Kahramanımız çok bizden biri. Duygunun her türlüsünü yaşıyor kahraman bazen üzülüyor bazen gülüyor. Bazen hata yapıyor bazense kimsenin farkında olmadığı insanlara iyilik... Belki de bu yüzden kitabı çok benimsiyorsun.
Kahramanımız Bilge daha doğmadan acısı başlayan bir insan. Ailesini bebekken, gençken ve yetişkinken üç ayrı evrede kaybetmiş bir insan. Bu durum bile kitabın içine girip Bilge'ye sarılma hissiyatı veriyor.
Kitabın giriş bölümü insanı hemen çekiyor. Gerek anlaşılırlığı gerek karakterlerin dramı gerek oradaki sıcak ortam kitaba çabuk odaklanmamızı sağlıyor. Kitabın ortalarında ise bu sıcak ortam buz gibi bir duruma dönüşüyor. Daha ne kadar kötüye gidebilir diye düşünürken kitap hep daha kötü bir yaşam örneği sunuyor bize. Her türlü bağımlılığın ne kadar tehlikeli bir şey olduğunu iliklerimize kadar hissettiriyor. Daha kötüye gitmez sonu güzel biter diye düşünüyorsunuz fakat hayatın gerçekçiliğini öyle