“Martın On Beşi” ni okurken, yazarın Julies Ceasar’a yakıştırdığı meşum bir cümleye rastlamıştım: insanın sonunda başkalarının sandığı gibi biri olmaması olanaksız.
Kitabı okuyunca kendi başlarına bunca şey gelmişken, israilli siyonistlerin ve onun danışıklı dövüşçüsü, maşası hamasın bugün nasıl canice insan katlettiğine şaşırıyor insan. Güzel kitap ama insan biraz intikam bekliyor. Sonuçta İsa değiliz.