Martin kızı kollarıyla sımsıkı sardığında , hayatın yüzeysel boyutlarıyla ilgilenen beyni isyanlardayken ; kalbi, yani hayatın esasına bakan içindeki kadın, büyük zaferiyle övünüyordu. Martin'e olan aşkının büyüklüğünü en çok böyle anlarda hissediyordu, çünkü ona sıkıca sarılan ve tutkuyla kavradığında canını acıtan bu güçlü kolları duyumsamak, kendinden geçirecek kadar haz veriyordu kıza.