Öncelikle 3.kitap olduğu için bol bol spoiler içeren bir yorum olacak o yüzden ona göre okumanızı tavsiye ediyorum. Birde çok uzun yazdığım için yazım hataları olabilir sorry.
Kesinlikle ilk iki kitaba göre çok daha iyi yazılmış ve anlatım bakımından güçlenmişti. Salak saçma romantik unsurlar olmadığı için ben okurken baya keyif aldım.
Aelin'in büyü gelişimi, korkuları, gücü, umutları,umutuzlukları kısaca duygularının ve etkilerinin en iyi anlaşıldığı kitaplardan biriydi. Serinin başından beri aslında kendisini seviyordum fakat iç dünyasını ve kendisini en iyi anladığımız kitap buydu açıkcası. Güçlenişini okumak ve gerçekten boş beleş korku salmadığını görmek de tatmin ediciydi. Karakter gelişimini okumaktan gerçekten keyif alıyorum tahta çıktığını ve çıkışındaki o süreci okumayı çok isterim.
Hikayeye yeni eklenen Monan karakteri fena ilgimi çekti, kendisini sevdim mi sevmedim mi tam emin olamıyorum fakat hikayedeki yerini çok merak ediyorum. Ejderhalar her zaman en sevdiğim yaratıklar olmuştur, kitapta onları görmek ve okumak cidden keyif verdi. Manon ve ejderhası arasındaki bağ, birbirlerini seçmeleri, anlamaları vs fena şekilde okurken sardı fakat cadıların kralın kölesi haline geliyor gibi durması pek hoşuma gitmedi umarım hikayede gerçekten güzel bir konuma gelirler.
Diğer yeni karakter Rowan ise ilk başta ısınamadığım fakat sonrasında Aelin ile iletişimleri, ona bağlılığı, gösterdiği saygı ve bunların gerçekten bir süreçle oluşması çok keyifli bir okumaydı. Antreman kısımları, birbirlerini tanımaları, cesetleri çözmeye çalışmaları, kan bağı ve birbirlerinin tamamlayıcıları olmaları yani süreç cidden çok güzeldi. Bunu romantik unsurlar ile okumamak daha güzeldi. Bence romantik anlamda aralarında bir şey yok ama işte Sarah hanımın sağı solu belli olmadiği için