Ayşe
@Kaktus_sever
Öğretmen
21 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Ben de (Çoğu okurun da öyle olduğunu düşündüğüm için “ben de” diye başladım cümleye) sosyal medya etkisiyle okumaya başladım kitabı. Okuyanların övgüyle bahsettiği paylaşımlar karşıma çıktı merak ettim aldım okuyorum. Kitabın 97. sayfasındayım henüz ama bir eleştiri yapma gereği hissettim. Kitapta o kadar çok yabancı kelime var ki okumayı bırakıp anlamlarına bakmam gerekiyor. Bilemiyorum belki yabancı kelime de değildir ama anlamını bilmediğim kelimeler. Bir sözlüğüm de olmadığı için (Sözlük diye bir şeyin varlığını devam ettirdiğinden bile şüpheliyim) telefondan tabletten bu kelimelerin anlamını web’de arama yaparak bulmam gerekiyor ki bu da okumanın bölünmesine dikkatimin dağılmasına neden oluyor. Kitapta June Athena’yı “Yazar okurunu yormamalı!” diye eleştiriyordu; tam olarak onu anladığım yerdeyim.
Bu akşamki okuduğum kısım da artık fazla can sıkıcı olmaya başladığı için okuduğum son 20 sayfada anlamını bilmediğim kelimeleri üşenmedim not ettim. Bu kelimeleri bir tek ben bilmiyor değilimdir diye düşünüyorum. Anlamına bakmak zorunda olduğum son 20 sayfadaki kelimeler bunlar: şömiz, merlot, ekosfer(Coğrafya terimi olan değil), vinyet, kanon, anglofon, modun, kuir. Sitemimde haklı değil miyim? Bu kelimeler ne ? Yaklaşık olarak 2 sayfada bir okumayı bölmem gerekti bu da canımı sıktı; haykırmak istedim. Saygılarımla…
Reklam
Uzun zamandır bir kitabı alıp bir solukta okuyamadığım dönemlerimdeyim, bu okuduğum kitaplardan kaynaklı değil benden kaynaklı bir durum bir şekilde kitap okumanın lezzetine varamıyorum. Onun için bu kitaba başladım. Dave Gurney serisini severek okuyorum zaten önceki 6 kitabında olduğu gibi bunda da heyecan doruklardaydı. Ara ara bu kimdi şimdi diye bir kaç sayfa önceye dönüp bakmam gerekse de bir solukta okudum. Kitaptaki yok artık dediğimiz yerlerin gerçekten de yok olması en sonunda fantastik bir seri olmadığını ispat etmesi çok iyiydi. Önceki 6 kitabı okuyalı uzun zaman oldu onlarda var mıydı hatırlamıyorum en sonunda olaydan sonra karakterlerin ne yaptığı hikayenin nasıl ilerlediği, ilerleyeceği bilgisinin verilmesi hoşuma gitti. Katilin ortağı diye tahmin ettiğim kişi ortak çıkmadı ama katilin zamanında ortaklık teklif ettiği biri çıktı. Gene de iyiyim bence tahmin konusunda Ve bu kitapta Dave ile Madeline ın arası daha iyi daha samimi geldi dediğim gibi önceki kitapları çok oldu okuyalı belki gene aynıymıştır ama aklımda aralarında ara ara soğuk rüzgarlar esiyordu diye kalmış. Kitabın sonunda Madeline beni baya şaşırttı diyebilirim eminim okuyan herkes aynı şeyi düşünmüştür.Genel olarak bu kitabı da sevdim. Kalın sayfalarına rağmen hemen okudum mutluyum.Hikayeyle alakalı detaya girmeyeceğim spoiler olmasın. Ama ara ara baskıdan kaynaklı mı bilmiyorum yazım imla hataları vardı 5-10 kelimede.
Kitabı okumaya yeni başladım ilk bölümü 2 defa okumam gerekti çünkü bölümü bitirince baktım ki hiç bir şey anlamamışım. 44. Sayfada sen ne diyon be abi gözünü seveyim be abla!! diyerekten kitabı bırakacaktım ki incelemeleri okuyayım dedim. Çok güzel incelemeler var biraz daha sabredip dikkatle ilerlemem gerektiğini anlayarak devam ediyorum okumaya. Kitap güzel incelemelerden gördüğüm kadarıyla ama sakin kafayla okunması gerekiyor sanırım e hadi inşallah
Düzenleme: kitabı aynı duygularla okumaya devam ettim ve artık son 50 sayfa kala of ya bitmeyecek bu kitap diye aradan kelime kelime atlayarak göz gezdirerek sayfaları çevirdim ve sonunda bitirdim!
Uzun mübalağalı ve masalsı betimlemeler insanı değilim ben, sen seversin sevmezsin beni ilgil…..
Velhasıl ben bu betimlemeleri bu develerin tellal pirelerin berber olduğu o sahnelerden oluşan hikayeyi geçişleri ve hatta geçemeyişleri sevmedim hatta sinir de oldum kendime 44. Sayfada niye bırakmadım bu kitabı diye
Kitap çok iyidir çok güzeldir hatta ödül de almış ama bana geçmedi belki ben bu kitabı sevecek yeterlilikte değilimdir bilmiyorum
Bu yorum da burda dursun kitabı sevenlerin ve yazarın affına sığınarak. Yazarın önceki okuduğum kitaplarında bu masalsılık, hayal ürünü görüntü ve depresiflik hoşuma gitmişti çok akıcıydı kitaplar. Aynı heves ile başladığım bu kitapta bu duyguları hissettiğim için üzgünüm….
İçerik olarak sevdiğim bu kitap bana biraz ağır geldi. Ağır derken şöyle söyleyeyim okumaya başlıyorum 5 6 sayfa olmadan uykum geliyor ki bundan dolayı 45 günde anca bitirebildim. Eski Türkçe kelimelerin çok olması buna sebep olmuş olabilir. Örneğin kitapta adı geçen bir kişinin ismi: Musa ibn el Hüseyn ibn Ali ibn ebi Talip. Kitapta adı geçen bir eser :Tezkiretüs sami vel mütekellim fi edebil alim vel müteallim. Buna benzer 225 isim var. Bu isimlerin aklımda kalma ihtimali hiç yok zaten. Bu sebeple ve kelimeler bana yabancı geldiği için kitabın yarısından sonra isim ve eser adlarını okumayı bıraktım. Artık isim gelince bir alim dedim kitap adı geçince bir kitabında diye tamamlayıp geçtim. Okumadan geçmeseydim 2 ayda anca bitirebilirdim.
Kitapta 225 farklı örnek ile eski islam alimlerinin zamana ne derece önem verdiği anlatılıyor. Verilen örnekler dikkat çekici. Günümüzle kıyaslanamayacak kadar çok önemsemişler zamanı verimli kullanmayı. Verimli kullanırken de dünyalık işlerle uğraşmamışlar islam için imanları için çalışmışlar. Hepsinden Allah razı olsun. Az konuşup az yiyip çok okumuş çok yazmışlar. Bazı örneklerde sizce de biraz abartmamış mısınız diye düşünüyor insan. Sonra da diyor zaten bizden farklı oldukları için alim olmuşlar. Velhasıl bu kitabı okuduktan sonra zamana bakışım değişti. Ama uygulama noktasında henüz bir ilerleme kaydedemedim. Allah hepimizi zamanını hayra iyiliğe güzelliğe verimli bir şekilde kullananlardan eylesin.
Şermin Yaşar’ın bütün öykü kitaplarını okudum. Bu kitabı da diğerleri gibiydi. Tatlı naif hayata farklı pencerelerden bakan bir kitap, aslında farklı da değil tam da hayat gibi diyebilirim. Kitabı bitirince hangi öyküleri okuduğumu hatırlamakta zorlansam da ( bu tamamen benimle alakalı bir durum) içindekilere bakınca hepsini tabii ki ayrıntılarıyla hatırladım. Öykülerin kısa olması laylaylom okuyabileceğiniz anlamına gelmiyor. Okuyorsunuz biraz uzaklara bakıp düşünüyorsunuz hemen dönüp adı neydi bu hikayenin diyorsunuz zira isimleri de ayrı orijinallikte. Vay be diyorsunuz. Yeterince kendinizden parça gördüyseniz bir kaç damla gözyaşıyla hikayeyi sonlandırıp diğerine geçebilirsiniz. Bende her zamanki gibi bir tatlı hüzün bıraktı bu kitap. İlk kitap incelemem de gecenin bir vakti Kalk Yerine Yat’ a nasipmiş. Seviyoruz efenim. Sen hep yaz biz hep okuyalım üretken kadın.
