Songül Sayilgan
@Kal_k
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
GÜNÜMÜZÜN ANLAM VE ÖNEMİNİ TAŞIYAN TÜM GÜZELLİKLER HEPİMİZE OLSUN !Her gün ayrı önem taşısın!!
Sana bir kötülük yapıldığında, verebileceğin en iyi karşılık unutmak olsun.
Bağışla ve unut. Ama kimseye teslim olma. İçten ol; telaşsız, kısa ve açık seçik konuş. Başkalarına da kulak ver. Aptal ve cahil oldukları zaman bile dinle onları; çünkü dünyada herkesin bir öyküsü vardır.Aptal vecahil olsalarda.....!
Öncesi sonrası
Reklam
Bu eski yırtık pırtık olanbu resim elime geçince deyişen saflıgı , kurnazlığa bırakan ,sevgiler ise arz talep sadece parada yerve yol alan dunyaya söylenecek bir söz yok artık !
Sadece söylemek istedim,
Daha küçücükken tanıştım seninle ve bak şimdi kocaman oldum. Senin öğrettiklerinle tanıdım hayatı ve hep o şekilde yoluma devam ettim.
Büyüdüm ve kalbim defalarca kırıldı babam. Hani senin korumaya çalıştığın küçücük kalbim var ya, işte o defalarca paramparça oldu.
Defalarca yalnız bırakıldım ve kayboldum.
Bana öğrettiğin hayat bilgisi dersi ile karşıladım, göğsüme çarpan tüm darbeler de canım yandı.
Dusmedim sanma kalktım her defasında,arkamdan darbe vurma gereği bile duymadilar,gözüme baka baka göğsüme aldım darbeleri hiç biri yabancı değillerdi çünkü.
Babam sen varmıscasına yol aldım ,senin yaşam enerjin ,ve sevgi dolu yüreğin ilkem odu yolculugum süresince.Benim emekçi babam.
Zülfü Livaneli [güneş topla benim için] dinledigim vakit, ben babamla güneş toplar buldum kendimi.
Ben şimdi çocuklarım la güneş topluyorum.Onlarin hayatlarıda aydınlık olsun diye.!
Songül Sayılgan
İnsan daima yarına bir iz bırakmak ister.
Sayılgan da yıllardır gurbette olsa da hâlâ Anadolu dağlarında kendi türküsünün izini sürüyor. Dumanı hâlâ tüten yanık Bafra sigarası eşliğinde.
Susmayı, çok konuşanlardan öğrendim.
Alçakgönüllü olmanın erdemini, çok bilmişlere inat tattım.
Gerçekten bilenlerin az konuştuğuna, sessizce şahit oldum.
Her yaşananın sadece bir deneyim olduğunu anladım.
Değmeyenlere fazla anlam yüklemenin ruhuma verdiği zararı keşfettim.
Kendim olmayı seçtim!
Başkalarından alınmış parçalardan oluşmayı değil, kendi özümü yaşamayı...
Kendi hayatlarını yönetemeyenlerin başkalarının hayatına müdahale etme çabalarına sadece güldüm.
Kokuşmuş zihniyetlerin, yalan gülümsemelerin içinde yer almaktansa,
uzaktan seyirci kalıp insanlığımı korumayı öğrendim.
Varlığımı hak edenleri hayatıma dahil etmeyi,
hak etmeyenlere ise "Hoşça kal" demeyi öğrendim.
Songül Sayılgan
Fotoğrafl Sevda Yelda Köylüoğlu
Çoğu zaman nefes aldığımızı unuturuz. Nefes almak, otomatik olarak devam eden bir eylemdir; uyurken bile farkında olmadan sürer. Ama bazen, nefes aldığımızı fark ettiğimiz anlar olur. İşte o zaman her şey değişir. Kontrol etmeye çalıştıkça nefes almak zorlaşır. Saymaya başlarım: 1, 2, 3… Derken her şey birbirine karışır. Doğal ritmi kaybederim ve sonunda unutmak için zamana bırakırım.
Ama unutamıyorum.
Hayatta çoğu şey böyledir. Unutamadığımız için ritmi tutturamayız. Tıpkı bıçakla domates kesmek gibi… Eğer nasıl kestiğine fazlasıyla odaklanırsan, ritmi bozabilir ve elini kesebilirsin. Hatta dikkatsizlik hayatına bile mal olabilir. Hataların sebebi, onları düzeltmeye çalışmak değil, üstüne fazla düşmektir.
Peki ya unutmak?
Çözüm bu değil.
Bazen sadece akışına bırakmak gerekir. Nefesini kontrol etmeye çalışmayı bıraktığında, her şeyin kendiliğinden bir ritmi olduğunu fark edersin. Hayat da böyledir; ne kadar zorlamaya çalışırsan, o kadar karmaşık hale gelir. Bu yüzden saymayı bırak. Yönünü değiştirmeye bile çalışma.
Unutmaya çalışmak bile yorucudur. O yüzden sadece yaşa. Anı hisset. İçinde bulunduğun durumu kabul et. Zorluklar bile seninken, onları başkalarına yükleme.
Bedenini fark et. Kalbin hâlâ atıyor mu? Ona kulak ver…
Songül Sayılgan
Reklam