Ey insan-ı kâmil! O senin muazzam varlığın, belki dokuz yüz kattır; dibi, kıyısı olmayan bir denizdir. Yüzlerce âlem, o denizde gark olup gitmiştir!
Mevlana
"Bu neden benim başıma geldi?" diye isyan etmek yerine rüzgâr ne kadar sert olursa olsun köklerine sadık kalmak, eğilmek, teslim olmak, kabul etmek ve başını yeniden doğrultup qüçlü bir şekilde "aynı kalmak" çok önemli bir mesele.