Dünyaya gelişimden hiçbir şey anlaşılmadı.
Bu naçiz canım hiç arınmadı.
Dilim, hurafelerin yüzeyselliğini aşamadı.
Elime geçen çiçek kurtuldu neyse ki
Bizim gelip gidişimizden ne fayda kaldı?
Dertleriyle, pişmanlıklarıyla — göz açıp kapayıncaya kadar ömür...
Mohsen Namjoo
Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
yaprakla yağmurun aşkı meselâ
kim olsa serpilen coşturuyor bizi
imreniyoruz başkalarının mahvına.
Yağmur mahvoluyor çarparak
kendini parçalıyor mâşukunun açılan kıvrımında
yaprak dirimle irkiliyor nazlı ve mağrur
silkiniyor vuran her damlayla.Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
bakıp başkasının başkayla kurduğu bağlantıya
aşka dair diyoruz ilk anı bu olmalı
ilkönce damarlarımızda duyuyoruz çağıltısını
uzak iklimlerin
kokusu gitmediğimiz şehirlerin önceden
bir baş dönmesiyle kabarıyor hafızamızda
sonra ayrılıklar düşüne dalıyoruz:
Bize ait olan ne kadar uzakta!Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
başkalarının düşünceleriyle değil.
“Üstümde yıldızlı gök”demişti Königsberg’li
“içerimde ahlâk yasası”.
Yasa mı? Kimin için? Neyi berkitir yasa?
İster gözünü oğuştur,istersen tetiği çek
idam mangasındasın içinde yasa varsa.
Girmem,girmedim mangalara
Yer etmedi adalet duygusu
içimde benim
çünkü ben
ömrümce adle boyun eğdim.
Yıldızlı gökten bana soracak olursanız
kösnüdüm ona karşı
onu hep altımda istedim.Başkalarının aşkıyla başlıyor hayatımız
Çok, günahın çok
Derdim zaten çok
Gez, dolaş, gül
Seni tutan yok
Sakın sorma
Yeniden açma, ah,
Ne olur
Yok, şakam yok
Bu defa yok
Düşe kalka zar zor
Kanıverdim aşka
Gel gör ki şefkati az
Bu defa son
Bu defa nakka
Öğren, kalbim, öğren
Artık sen de uzatma
Bu sitem bile fazla
Öğren, kalbim, öğren
Artık sen de utanma
Yeni bir rüzgâra
Binelim bitsin
Yeni Türkü