İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu adamlara görünmez ince tellerle bağlanırmış, ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeğe, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmağa başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması bir ayrı sızı uyandırırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış!