Kartal ile Okuyorum
@Kandil
Kitaplara sarıldım, satırlara sığındım. Benim dünyam kitaplarım...
Puan vermedi·208 syf.·
2026 7. kitabı
Georgi Gospodinov’un bu romanı, bazı okurlar için derin ve şiirsel bulunabilir; ancak beklentiye bağlı olarak hayal kırıklığı yaratabilecek yönleri de oldukça belirgin.
Öncelikle kitapta anlatı temposu oldukça yavaş ilerliyor. Olay örgüsünden çok düşüncelere ve iç monologlara ağırlık verilmesi, özellikle akıcı bir hikâye arayan okurlar için metni zorlayıcı hâle getiriyor. Hikâyede belirgin bir dramatik yükseliş ya da güçlü bir çatışma hissi oluşmadığı için okuma sırasında durağanlık hissi sık sık ortaya çıkıyor.
Bir diğer sorun, anlatının parçalı yapısı. Metin yer yer deneme, anı ve roman arasında gidip geliyor. Bu geçişler bazı okuyucular için edebi bir zenginlik sayılabilir; ancak bütünlük arayan okur açısından dağınık ve odak kaybı yaşatan bir deneyime dönüşebiliyor. Karakterler ise duygusal olarak derinlikli görünse de yeterince gelişmeden anlatının içinde kaybolabiliyor.
Dilinin şiirsel ve metaforik olması da çift taraflı bir durum yaratıyor: Bazı bölümlerde bu üslup etkileyici olsa da, sık kullanılan soyut ifadeler anlatıyı ağırlaştırıyor ve okurun hikâyeyle bağ kurmasını zorlaştırabiliyor. Özellikle somut sahnelerin azlığı, metni duygusal olarak mesafeli hissettirebiliyor.
Sonuç olarak Bahçıvan ve Ölüm, edebi açıdan iddialı bir eser olsa da güçlü bir olay örgüsü, akıcılık ve net bir anlatı beklentisi olan okurlar için yorucu ve zaman zaman sıkıcı bulunabilecek bir roman niteliği taşıyor.
Reklam
Kelimelerde savurgan olduğu söylenemez.
Sayfa 114
Ölümden sonra telefon metafizik bir dehşet kaynağıdır.
Sayfa 109
Ölmekte olan babanızı izlerken en ağır şeylerden biri, o an elinizden gelenin en iyisini yapıp yapmadığınıza dair suçluluk duygusudur.
Sayfa 52