KAPANDI

İnsan insanın gölgesinde dinlenir ama bazen o gölge, insanın güneşini de keser.
Reklam
Kalabalıklar içinde yalnız hissetmek mümkündür ama iyi bir kitabın başında yalnız kalmak imkansızdır.
En kötüsü de ne biliyor musunuz? Rafta bekleyen, hiç okunmayan bir kitap. Bir insanın hiç anlaşılmadan, içini kimseye dökmeden bu dünyadan göçüp gitmesi gibi. Yazılmış ama okunmamış, yaşanmış ama paylaşılmamış. Tozlanmaya mahkum edilen her kelime, aslında bastırılmış duygulardır.
Okumak, aslında en meşru casusluk türü. Yazarın mahremine sızıyorum, karakterin en zayıf anlarını dikizliyorum. Dışarıda dünya dönmeye devam ediyor; Sabah işe gideceğim, yaşama işine devam edeceğim, telefonlar çalacak... Ama ben şu an 19. yüzyılın sisli bir sokağındayım. Üstelik üzerimde pijamalarım var.
Kitaplar, biz fark etmeden ruhumuza atılan dikişlerdir. Sökülen yerlerimizi onarırlar.
Reklam