Camus diyor ki; “İnsanlar gösterdiğiniz nedenlere, içtenliğinize ve acılarınızın ağırlığına ancak siz öldüğünüzde inanırlar. Hayatta olduğunuz sürece durumunuz kuşkuludur.” Oğuz Atay bunun için isyan etti; “Beni hemen anlamalısın ben kitap değilim, yaşarken anlaşılmaya mecburum."
Teoman’ın “ Benim de zaten hiç gücüm yok, yüzüm yok, hiç umudum yok. Ama bil ki farklı bir hayaldi, işkenceydi bazen, bazen çok güzeldi. Ama anlıyorum sesinden kurtulmuşsun sen. Nokta konmuş, bitmiş en güzel hikayem. “ dediği yerdeyim.