Kaderimi nasıl işledim, dur onu da anlatayım...
Ben o iğneden yine de hiç vazgeçmedim, paslı da olsa benimdir, dedim. Bir gün yokluğu geçirdim iğnemden, yokluğu işledim. Bir gün kavgayı,bir gün yalnızlığı, bir gün sevdayı, sonra ayrılığı, sonra hasreti işledim. İğnemin metal deliğinden acıyı geçirdim, kederi geçirdim...
Kalp kırıklığı böyle bir şey. Kırıldığı yetmez sağa sola saçılır kırıkları.Fehime ‘nin kalp kırıklarını kimse süpürmüyor yerden. Bir kürek dolusu kırık var oysa, yürüdükçe ayaklarına batıyor , tabanlarını kesiyor, dilim dilim yarılıyor vücudu....