Özgür karacan
@Karacan58
Aniden olmadı, birikti. Yavaş yavaş doldu, sonunda taştı. Bugün attığım o üç beş adım yormadı beni, dün yürüdüğüm kilometrelerce yol nefesimi kesti. Ama siz sadece taştığımı görebiliyorsunuz… Ben bir günde şimdi ki ben olmadım.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir insanı hayatından çıkartmak diş çektirmek gibi. Dişin çekildiği zaman rahatlarsın. Ama dilin yüzlerce kez dişinin eskiden olduğu yere gider. Artık canını yakmaması, fark etmeyeceğin anlamına gelmiyor. Bir boşluk bırakıyor. Bazen kendini onun eksikliğini hissederken buluyorsun. Bu durum biraz sürüyor ama sonra geçiyor. Seni mutsuz eden her insanı da böyle aniden çıkartabilirsin. Yokluğuna alışman zaman alır ama alışırsın.
Kendi bahçesine bir çiçek ekememiş insanlar, karşı bahçenin toprağı altındaki tohuma bile öfkelidir. Uzak durmak gerekir…
Bazı insanlardan neden soğuduğumu veya uzaklaştığımı anlamıyordum. Sonra şöyle enine boyuna düşündüm. Meğer insan, ruhunun ışığını söndüren insanlara ne yapsa tekrar ısınamıyormuş.
Benden esirgenen şeylerin başkalarına gani gani verildiğini gördüğümden beri, uğruna savaşacağım hiçbir yakınlıkta gözüm yok. Gelene de gidene de kapımız açık.