Hiçlik yokluktur, yaşamın son sınırıdır. Yokun ötesinde yok olamaz. İnsan hem kendi varlığını hem de diğer nesnelerin varoluşlarını bir hiç olarak görmeye başladığında, onun için yaşam zaten bir şekilde sona ermiştir.
Daha sonraları anlayacaktı ki , hayatta insana en çok sıkıntı veren kendi ben'idir. İnsanın sorunları ben'inin kendisiyle ilişkisinden kaynaklanıyorsa, o derde devayı da başka yerde bulamaz.