Ben içime birisini hapsettim, tenimde gezen parmak izleri pes edişimin öz kanıtı...Ben bir katil, ben bir korkak, ben bir yalnız. Ebediyen ezelden itibaren mahkum...
Karşımda yıkılmaz duvarların
Yollarım hep çıkmaz sokakların
Sarılmış sanki dört bir yanım
Durmaz peşimdeki canavarlarım
Silemez günahlarımı senin yağmurların
Ama dur bakalım (ruhum)
Bir sessiz perdedir bu
Önümde dalgalanan fırtınalar
Ne sen anlarsın ne ben
Derindendir bu gelen
Ve üstümüzü toprak gibi örten
Ne biliyor ki karşındaki
Yargılıyor doğru bildiği yanlışı
Yanlışsa doğrunun kamburu
Alacakaranlığın, varla yok arası
Zindandan hallice kibirli yalnızlığım
Yaş hala tutuşmuyor
Kederim hasret olmuyor
Zaman demir almıyor
Yeniliyor kızgınlığım