Karan'fil•
@Karanfil_misali
Ben içime birisini hapsettim, tenimde gezen parmak izleri pes edişimin öz kanıtı...Ben bir katil, ben bir korkak, ben bir yalnız. Ebediyen ezelden itibaren mahkum...
Mustafa Kutlu benim için insan,iyilik,umut,kültür,geçmiş gibi çok renki ve kapsamlı kavramların dile gelip,beden şekline dönüşmesidir.O cümleleri ve tasvirleriyle bizi adeta sadece pencereden gördüğümüz geçmişimize götürüyor.O Türk Edebiyatı için adeta bir armağan..Mustafa kutlu' yu bir nesneye benzet deseler hiç şüphesiz büyüteç değilim.Zira o detayları sayfalara döken bir sanatçı.O bize unuttuğumuz şeyleri yakınlaştıran bir dost..Bu kitabında ise insanın içini mutlulukla,ağzını tebessümle dolduran onlarca öyküden var etmiş.Kitaplarından önce onu,Mustafa Kutlu'yu, okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
Reklam
Şapka neden korkutsun diye başlayıp sorgullattıkları ile şapkadan korkutan yazar Antoine ye sevgilerle...En nadide ve özel felsefe kitaplarından bana en dokunanı.Bir kitabı okuduğunuz vakit eğer ki dışarıda o karakterleri arıyorsa gözünüz şüphesiz o kitap da,yazar da amacına ulaşmış şu unutulup gittigimj dünyada birazcık da olsa kalıcı olmayı başarabilmişler?Işte benim sarı saçlı o masum prensi beklediğim geceler bunun kanıtıdır.Bir gezegen var en uzakta,bir prens var yolu gözlenen,bir gül var hep ilgi bekleyen,kurnaz bir tilki var safça dostu anlatan,birçok kimse var başka başka gezegen veliatları arkadaş bulmak isteyen...Ah küçük prens gülün üstüne bıraktığın cam kavanoz sahidim olsun ki "Büyükler çok tuhaflar..
