Epik tiyatroda, kendimizi oyuna kaptırdığımız anda, sanatçılar oyunu bırakıp bizimle söyleşerek nasıl bizi uyandırıyorlarsa, kederlerde yaşamın sanal gerçekliğine kendini kaptıranlara uyandırarak onları gerçeğe döndürmektedir. Buna gafletten uyandırma diyebiliriz.
Kainat içerisindeki en mühim varlık olan insana gelince, başına gelmiş her türlü musibeti de hesaba katarak diyebiliriz ki, her insanın yaşadığı hayat en ideal hayattır.
"İnsanlar nehirler gibidir." der Tolstoy. Ve şunları ekler:" Her nehir bir yerde daralır bir yerde genişler, bazı noktalarda suyun akışı yavaşlar bazı noktalarda hızlanır, bir yerde daha temiz ve daha soğuktur, başka bir yerde ise daha ılık... İşte insanlar da böyledir"