Özetle, öfke insanın iç yüzünü ortaya çıkarır. Çünkü o, aklı yok eden bir sarhoşluk gibidir. Öfke anında nefsin bütün gizlilikleri, bütün hamlığı ve zayıflığıyla gün ışığına çıkar.
Ebû Hureyre (r.a) Peygamber Efendimiz'in (s.a.s) şöyle buyurduğunu rivayet eder: "Asıl güçlü, güreşte kimsenin kendisini yenemediği kimse değildir. Asıl güçlü, öfkelendiğinde kendine hakim olan kimsedir. "
İmam Şâfiî der ki:
"Ey insan, diline dikkat et. O bir yılandır. Seni sokmasın. Kabirlerde nice insan vardır ki dilinin maktulüdür. Akranları onunla karşılaşmaktan hep korkmuşlardır."
Hz. Ömer (r.a) şöyle buyurmuştur: "Üç şey için ilim öğrenme ve üç şey için ilmi terk etme.
Tartışmak için, övünmek için ve gösteriş için ilim öğrenme.
Öğrenmekten utandığın için, ilmi değersiz gördüğün için ve cehalete râzı olduğun için de ilmi terk etme."