Küçük bir çocuk duygularını ancak yakınında onu dışa vurduğu duyguları ile kabul eden ,anlayan ve ona kendi duygularıyla eşlik eden bir kimse bulunduğu zaman yaşayabilirler.
Bir buçuk yaşına kadar hiçbir çocuk utanma ve suçluluk hissetmez.Çocukların istismar edilmediği ailelerde ve toplumlarda, çocuk birbuçuk yaşından sonra da utanç ve suçluluk duymaz.Utanç ve suçluluk çok kez anne babaların farkında olmadan çocuklarına yerleştirdiği duygulardır.
Hislerimiz biz onları sahiplenelim ,onları anlayalım diye vardır.Hislerimizin varlığından ya da ölçüsünden rahatsız olursak , kendimizi tanıyamayız.Hislerimizi ezmek ,yok saymak, içimizdeki çocuğun geri çekilmesine sebep olur.İçimizdeki çocuk kendisini rahat,özgür ve mutlu hissetmezse, biz de mutlu olamayız.