Alp
@Katano
128 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Savien, nasıl bilebildin
Beni bulma vaktinin geldiğini?
Savien, hatırlıyor musun
Mutlu mesut geçirdiğimiz günleri?
O zamanlar nasıl taşıyordun
Kalbimi saran bu kederi?
Reklam
Durun! Oturun! Oturdu Illien de asırlar önce.
Ne kadar dinlerseniz dinleyin duyamayacaksınız böyle
Güzel bir şarkıyı, bir ömür bekleseniz bile.
Bir ustanın şaheseridir bu, Savien’in şarkısı
Bir de Aloine’in, gönül verdiği karısı.
“Onu duymazdan gelebilirsin,” dedi. Simmon, şaşırtıcı ölçüde ayık bir ses tonuyla.
“Sataşmalarına karşılık vermezsen seni rahat bırakır.”
“Hayır,” dedim tüm ciddiyetimle, Simmon’un gözünün içine bakarak. “Hayır, bırakmaz.” Simmon’u severdim, ama bazen çok saf olabiliyordu. “Beni zayıf biri olarak görürse daha da azıtır. Onun gibileri iyi bilirim.”
“Bazen ağzım kendiliğinden konuşmaya başlar ve aklımın ona yetişmesi biraz zaman alır.”
“Bu dediğin sık sık başına geliyor, öyle değil mi?” diye o az rastlanır tebessümlerinden biriyle takıldı Wilem.
Yaptıkları espriler gevşememi sağladı. “Hem de giderek daha fazla,” diye sırıtarak onu doğruladım.
“İkide bir bahsettiğiniz bu Puppet da kim?” diye sordum, biraz da konuyu değiştirmek için. “Meraktan neredeyse çatlayacağım.”
“Biri sahiden de meraktan çatlayabilseydi o kişi sen olurdun,” dedi Wilem.
Reklam