Alp
@Katano
128 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Ginny ona gözlerini hiç kaçırmaksızın bakıyordu; Harry ise Ginny'ye bakmakta zorlanıyordu; çok parlak bir ışığa gözlerini dikip bakmak gibiydi bu.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Rüştünü ispat ettiğinde bir büyücüye saat vermek adettendir," dedi Mrs Weasley, ocağın yanında onu kaygıyla izleyerek.
"Maalesef bu Ron'unki gibi yeni değil, kardeşim Fabian'a aitti. O da eşyalarına pek dikkat etmez, o yüzden arkasında bir çentik var, ama-"
Konuşmanın gerisi gelmedi; çünkü Harry yerinden kalkıp ona sarılmıştı. Bu kucaklamaya dile getirilmemiş birçok şeyi dökmeye çalıştı. Herhalde Mrs Weasley de anlamıştı bunları, çünkü Harry onu bırakınca beceriksizce yanağını okşadı.
Lupin Harry'ye bakarken yüzünde tuhaf bir ifade vardı: acımaya yakın bir ifade.
"Budala olduğumu mu düşünüyorsun?" diye sordu Harry.
"Hayır James'e benzediğini düşünüyorum," dedi Lupin, "arkadaşlarına güvenmemeye şerefsizliğin doruk noktası gözüyle bakardı o."
Harry hiçbir şey söylemedi. Kovuk'a vardığından beri korkuyu uzakta tutmaya çalışmıştı ama korku şimdi onu sarıyordu, sanki teninin üstünde sürünüyor, göğsünde küt küt atıyor, gırtlağını tıkıyordu. Arka merdivenden karanlık bahçeye inerlerken Ginny onun elini tuttu.
“Ben eve dönünce çok daha yaşlı birinin ıstırabını yaşamış bir genç adam buldum.”