Aynen böyle söyledim. Boş ver. Birbirimizi umursuyor gibi görünmenin âlemi yok demek istemiştim. Sana kızmayacak, öfkelenmeyecek kadar kayıtsız kaldığımı bilmeni istiyorum demek istemiştim. Beni artık kıramazsın, karşılıklı anlatacak bir şeyimiz yok, her şey gelip geçti, üzerinde konuşmaya değer bir şey yok demek istemiştim. Boş ver demekle yetindim. Böylece aslında içimden geçenlerin tamamını, hiç uzatmadan söylemiştim.
Gerçeğin ölümcül yüzüne muhatap olma zaruriyeti ortaya çıktığında hayatta kalabilmek için, tahammül sınırlarımızı genişleten çareler bulmaya çalışıyoruz. Yalanlar, unutmalar, yok saymalar, reddedişler ve bunlara benzer şeyler.