156 sayfa okudum ama devam edemedim, açıkçası beni içine çekmedi. Sürekli “karım da karım” muhabbeti bir noktadan sonra fazlasıyla sıkıcı hale geldi. Hikâye de bana oldukça zorlama hissettirdi olayların akışı doğal gelmedi.
Genelde kadın ana karakterli kitaplara karşı bir önyargım yok, hatta güçlü yazılmış kadın severim. Ama özellikle bazı erkek yazarların kaleminde kadın karakterlerin yapay veya zayıf yazılması beni rahatsız ediyor. Bu kitapta karakter aptal değil, ama yine de kurgu ve anlatım beni tatmin etmedi.
Benim için en önemli iki şeyden biri karakterlerin inandırıcılığı, diğeri ise hikâyenin doğal akışı. Bu kitapta ikinci konuda ciddi bir problem hissettim. Bu yüzden 157. sayfada bırakma kararı aldım.
Devam kitabı elimde olmasına rağmen (Kan ve Vebal), tekrar şans verip vermemek konusunda kararsızım. Eğer ilerleyen bölümlerde ciddi bir toparlanma varsa beni bilgilendirirseniz belki düşünülebilirim ama şu ana kadar gördüğüm kadarıyla beklentimi karşılamadı.