Ezgi
@Katyaa
Kendinle konuşmak için bir dilin olmalı.
Hayatı sevme istenci ve hayata tahammül edebilme direnci arasındaki çizgi, tüm insanları sevme zorunluluğuna katlanmadan da bazı insanları gerçekten sevebilmek için kalbini koruyabilmekten geçiyor.
Heves bir kere gitmeye görsün; hayata, insanlara ve kendine o an küsmüyor musun? O yitip gidince, içine üflenmiş nefes de bitiyormuş gibi olmuyor mu?
Satın alınan şeyler sana iyi deneyim ve anı sunamıyorsa, örneğin bir dostun, bir seyahatin veya sabaha kadar süren bir konuşmanın benzersiz hazzını veremiyorsa... Bu anlamsız ortalamada mülkiyetin belirleyici bir hükmü yok.