Ezgi
@Katyaa
Kendinle konuşmak için bir dilin olmalı.
Çocuk Hekimi
277 okur puanı
Ocak 2015 tarihinde katıldı
Gün Olur Asra Bedelle başlayan Sarı-Özek bozkırındaki tren yolculuğum Cengiz Han'a Küsen Bulut'la devam etti. Cengiz Aytmatov'un bozkırı, oranın masallarını, efsanelerini, aşklarını, insanların mücadelelerini anlatışını tıpkı kendi toprağımı anlatırmış gibi samimi bulurum hep.
Cengiz Aytmatov okurken; hiç gitmediğim sarı sıcak bozkırda güneşin batışına şahit olur, bilge bir büyükten Orta Asya'nın masallarını dinler gibi hissederim. Abutalip'in çocuklarına anlattığı masalları, bir ananın Mankurt oğlunu arayışını, Cengiz Han'ın tepesinden ayrılmayan, Gök-Tengri'nin yeryüzünde tek hakim olarak onu kıldığının emaresi olarak saydığı halde ona küsen bulutu... Mümin Dede'nin torununa anlattığı Maral Ana efsanesini dinler gibi...
Bozkırda yaşanan aşklara şahit olur, Danyar'ın Cemile'ye söylediği türküyü duyarım. Tolgonay Ana'nın hasattan sonraki ilk ekmeğinin kokusu yayıla yayıla gelir sanki burnuma...
Dünyadaki en masum duyguları öyle bir içtenlikle anlatır ki Cengiz Aytmatov, gözünüzden süzülen birkaç damlaya engel olamazsınız. Aynı şekilde dünyada var olmuş ve hâlâ var olan kötü insanları da tüm gerçekçiliğiyle anlatır. En sonunda iyiliğin insanın içinde olup bir yerden gelmeyeceğine, dünyada da insan kadar Şeytan'la işbirliği içinde olan başka cinsin bulunmadığına kanaat getirirsiniz bu bozkır yolculuğunda.
Karasu'yu 1000kitap İstanbul okuma grubu sayesinde Gece romanıyla tanıdım. Bu grupta birtakım Karasuseverler yapılanması oluşmuştu ve ben de sonradan aralarına bir hevesle girdim. Zoru okumak,
Kitaplara yorum yazmadaki acemiliğimi böylesi bir kitapla göstermek benim için bir hayli güç olacak, fakat Gece'yi anlamaya çalışırken beynimde kurduğum sinapslar boşa gitsin istemiyorum. Öyle ki kitabın kapağını daha sonra devam etmek üzere kapadığımda bile ipin ucunu tamamen kaçırma duygusu oluştu. Sonucunda elimde kalan ise bir yumak. Başı sonu belli olmayan... Taşlar yerine oturmadı, oturur gibi oldu ama. Oturmasına da gerek yoktu belki. O yumak da çok değerli benim için.
Bilge Karasu'nun zihin akışında ona eşlik etmek, onunla birlikte sürüklenmek ve bunu ilk kez deneyimlemek farklıydı. Gece'yi okumaya değerdi.
Yazarın sanki günümüzü görmüş gibi anlatması beni şaşırttı; insanların inanmak istediklerine inanması, "geçmiş" ve "gelecek" kavramına yeni tanımlar getirilmesi, korku ve baskının gecenin işçileri için en iyi buluş oluşu, dilin yaşayan tek gerçek olduğu fakat yazmakla da bu düzen yokluğuna alışılamayacağı, söylentilerin halk arasında yayılması, gözüme çarpan, üstüne sözler söylenmiş kısımlardı.
Genel havası anlatılmak isteneni verdi, belki daha fazlasını anlamalıydım, anladıklarımı da anlatamamış olabilirim; tüm bunları gelecek kitap toplantısına bırakarak incelememi bitiriyorum.
İyi okumalar. :)
Nedendir bilmiyorum Cengiz Aytmatov okurken kendimi o kadar iyi hissediyorum ki. Kitabı bitirdiğimde de bunu tekrar doğruladım.
Kitap sıcacık anlatımıyla sizi içine çekiyor ve insanlığın utancı savaşın getirdiği zorlukları, Ana'lığın bilgeliğini önünüze sunuyor.
Yeri gelince üzülüp yeri gelince umutlanıyorsun okurken.
Gerçekten çok beğendim, uzun zaman sonra, işte bu diyebileceğim bir kitap okuduğum için mutluyum. Herkese tavsiye ederim.
Bir tane daha Sabahattin Ali kitabı okumanın mutluluğu var üstümde şimdi. Cümleleri, insanın iç dünyasındaki devinimleri en iyi anlatan cümleler olsa gerek.
Herhangi bir karaktere karşı kötü duygular besleyemiyorsun bu kitapta. En nihayetinde insan olan varlığın da kendi içinde duyguları, fikirleri olduğu gerçeği nefret ettirmiyor karakteri sana.
Eski kelimeler ne kadar yer kaplasa da cümle içinde onları anlamanın başarısını ve mutluluğunu yaşadım kitabı kapadığımda.
Bence bu kitabın okunma sebebi Sabahattin Ali eseri olması. Bu yüzdendir ki yorumumun çoğu yazara ithafen.
